العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
275
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
زيرا كه در ميان نمازگزاران بيمار و كاردار است . و از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم هنگامى كه مرا به طرف يمن فرستاد پرسيدم با مردم چطور نماز بخوانم فرمود با آنان مانند ناتوانترين مردم نماز بخوان و با مؤمنان مهربان باش و بعد از اين دستورها كه گفتم : مبادا آنكه خويشتن را زياد از رعيتت پنهان كنى زيرا كه پنهان شدن حكمرانان از رعيت قسمتى از تنگى و كم دانشى بكارهاست و رو نشان ندادن برعيت آگهى بر آنچه كه از ايشان پوشيده بوده جدا ميسازد پس بزرگ در نظرشان كوچك و كوچك بزرگ مىشود و زيبا را زشت ، زشت را زيبا مىنمايد ، حق به باطل آميخته مىشود . و همانا زمامدار بشرى است كه نمىشناسد آنچه را كه از كارهاى مردم بر او پوشيده است و براى سخن نشانهاى نيست كه به آن راست و دروغش شناخته شود و خود را از وارد شدن در حقوق مردم بنرمش رو نشان ندادن نگهدار زيرا كه تو يكى از دو مردى يا مرديكه در بخشيدن حق درست سخاوتمند و دستبازى پس چرا پنهان باشى از حق واجبى كه بايد ببخشى ، يا مردى هستى سخت و بىبخشش . پس به زودى مردم از درخواست تو دست بردارند هنگامى كه از بخشش تو نااميد شوند با اينكه بيشتر حاجتهاى تمام مردم بسوى تو است نيازمنديهائى كه برايت زحمتى ، هزينهاى ندارد ، از قبيل شكايت كردن از ستمى يا درخواست انصاف و داد در معامله و رفتارى نيك پس بهره برگير از آنچه برايت تعريف كردم و اكتفا كن در آن بر بهره و رهنمائيت ان شاء اللَّه . بعد پادشاهان را نزديكان و خويشانيست گردنكش و خودسر و خودستا و كمى انصاف ريشه و اساس ايشان را با جدا كردن و دور ساختن موجبات آن صفات جدا كن و زمين بملازمان و خويشاوندانت واگذار مكن و بايد آهنگ زمامدارى تو نكند پيمانى كه بمردم زيان مىرساند در مزرعه و كشتزارى كه مشترك است كه مخارج آن را بر ديگرى تحميل مىكنند كه سودش براى آنان باشد و عيب